Η Καισάρεια, η Κιουτάχεια,
η Σεβάστεια και η Σπάρτη, πόλεις της Μ. Ασίας, γίνονται
τα πιο φημισμένα ταπητουργικά κέντρα της εποχής.
Τα χαλιά τους έρχονται στη Σμύρνη και από ‘κει,
εξάγονται κυρίως στις αγορές του Παρισιού και του
Λονδίνου.
Για 50 και πλέον έτη, ολόκληρη η Μ. Ασία υφαίνει,
βάφει νήματα, δημιουργεί σχέδια χαλιών και εξάγει
απ’ την Σμύρνη χειροποίητα χαλιά, στις μεγάλες αγορές
της Αμερικής και της Ευρώπης.
Στο Εσκί Σεχήρ (Δορύλαιον),
η Σωσάννα Βαγδατλή -και αργότερα- Ιωακειμίδου (1905-1987),
κόρη του γουναρά Στυλιανού Βαγδατλή (1875-1922)
και της Κυριακής Γιαγτζόγλου (1883-1928), μαθαίνει
γρήγορα την ταπητουργική τέχνη, αφού, από 6 ετών,
καθημερινά, μόλις τελείωνε το σχολείο της ύφαινε
χαλί στο αργαλειό μαζί με φίλες, εξαδέλφες και θείες
της που ήταν έμπειρες υφάντρες.
Η Καισάρεια, η Κιουτάχεια,
η Σεβάστεια και η Σπάρτη, πόλεις της Μ. Ασίας, γίνονται
τα πιο φημισμένα ταπητουργικά κέντρα της εποχής.
Τα χαλιά τους έρχονται στη Σμύρνη και από ‘κει,
εξάγονται κυρίως στις αγορές του Παρισιού και του
Λονδίνου.
